Tag Archives | melike şenyüksel

Elim sende…

elim sende hüzün sende elim bu yarılan yeri kendimin bu dem sulandıkça ölen bir çiçek zemberek bir kibir: ben avucum yüzümde susan bir renk yazgısı keder tohum bana çoğalır bana ölür yiter çoğalan yeri ömrümün bir şiirin inceldiği yerden incelir kopar boynum hangi şiir ellerimin hangisi şiir ellerimin hüzün elim sende sende elim Mayıs 2010 […]

Continue Reading · 0

Bugün…

Su birikintilerinden havaya yükselen bir keder gibi gözle görünmez, ele gelmez bir yanı vardı her şeyin. Ara sıcaklarla aramın olmadığı, soğuklara daha bir ısınık daha bir teşne olduğum hafif lila renkli zamanlardı onlar. Sonraya hiçbir şeyin kalmayacağını bilerek ayaklarımı kırdığım, tırnaklarımı yiyip bitirdiğim, koyu bir körlüğe özenip kendime yeni bir göremeyiş sipariş ettiğim zamanlar… Bir […]

Continue Reading · 0
Font Resize